|
środa, 8 grudnia 2010; 10:07:00
Bardzo prosto!
(dla jasności wyjaśnię, litery wielkie oznaczają tonacje durowe, małe mollowe, # oznacza krzyżyk, a b oznacza bemol.. proste jak sznurek w kieszeni (;) Zakładam, że osoba, której potrzebne jest zastosowanie koła kwintowego umie budować tercje małe w górę i w dół, więc wystarczy zapamiętać, że tonacje mollowe budujemy od 6 stopnia skali durowej, czyli zawsze tercję małą/3>/trzy półtony w dół od prymy damy durowej. Warto także sobie zakodować, że tonacja C nie ma żadnych znaków przykluczowych (;. 1. - 5min uczymy się ciągu krzyżyków na pamięć (powtarzamy jak mantrę przez 5 minut): #f #c #g #d #a #e #h fis cis gis dis ais eis his #f #c #g #d #a #e #h fis cis gis dis ais eis his #f #c #g #d #a #e #h fis cis gis dis ais eis his #f #c #g #d #a #e #h fis cis gis dis ais eis his #f #c #g #d #a #e #h fis cis gis dis ais eis his #f #c #g #d #a #e #h fis cis gis dis ais eis his 2. - 2min Opanowanie tonacji krzyżykowych. Zasada jest banalna. Weźmy sobie tonację A. Nie pamiętamy ile ma krzyżyków, więc znajdujemy dźwięk prowadzący / siódmego stopnia. Jak już mamy #g, to odliczamy po kolei krzyżyki, najlepiej na palcach: #f, #c, #g. Stąd wniosek, że A-dur ma trzy krzyżyki (;. Dźwięk prowadzący w gamach krzyżykowych jest zawsze ostatnim podwyższeniem (;. Teraz dla próby tonacje D, H i #F: D: - znajdujemy dźwięk prowadzący: #c - odliczamy: #f, #c - W tonacji D-dur mamy dwa krzyżyki H: - znajdujemy dźwięk prowadzący: #a - odliczamy: #f, #c, #g, #d, #a - W tonacji H-dur mamy pięć krzyżyków #F: - znajdujemy dźwięk prowadzący: #e - odliczamy: #f, #c, #g, #d, #a, #e - W tonacji Fis-dur mamy sześć krzyżyków 3. - 5min uczymy się ciągu bemoli na pamięć (powtarzamy jak mantrę przez 5 minut): b be ba bd bg bc bf b es as des ges ces fes b be ba bd bg bc bf b es as des ges ces fes b be ba bd bg bc bf b es as des ges ces fes b be ba bd bg bc bf b es as des ges ces fes b be ba bd bg bc bf b es as des ges ces fes b be ba bd bg bc bf b es as des ges ces fes 4. - 3min Opanowanie tonacji bemolowych. Zasada jest prosta. Weźmy sobie tonację bA. Nie pamiętamy ile ma bemoli, więc odliczamy po kolei bemole, najlepiej na palcach, aż dojdziemy do prymy tonacji: b, be, ba następnie dodajemy po prostu jeden bemol b, be, ba, bd Stąd wniosek, że As-dur ma cztery bemole (;. Dźwięk prymy w gamach bemolowych jest zawsze PRZEDOSTATNIM obniżeniem (;. Teraz dla próby tonacje bD, B i F: bD: - odliczamy bemole do prymy: b, be, ba, bd - dodajemy jeden: b, be, ba, bd, bg - W tonacji Des-dur mamy pięć bemoli B: - odliczamy bemole do prymy: b - dodajemy jeden: b, be - W tonacji B-dur mamy dwa bemole ! F: - odliczamy bemole do prymy: ?jak to! nie ma co odliczać.. czyli dajemy 0 bemoli. - dodajemy jeden: b - W tonacji F-dur mamy jeden bemol (; ___________________________________________ Ot i cała filozofia (=. Etykiety: edukacja muzyczna, muzyka, zasady muzyki Limak X. Robczuk |
Pzdr
Człowiek i tak się tego wykuje, ale po co "klepać" to na pamięć, jak przy takim praktycznym sposobie, szybko wejdzie to do głowy. Nawet w sytuacji gdybyśmy kolejności #, czy b zapomnieli, zawsze można sobie to ustalić.
Pozdrawiam,
Oktawian.